คำเตือน:ระวัง!!บล็อกนี้ไร้สาระไปวันๆจ้าา

  กลับมาแล้วค่ะหลังจากไม่ได้มาอัพซะนาน คราวนี้ขอสารภาพอีกครั้งว่าพึ่งเคยแต่งฟิคครั้งแรกเลยค่ะ(ปกติเอาแต่จิ้น)ภาษาอาจจะไม่สวยเท่าไหร่หรือเนื้อเรื่องยังแย่อยู่บ้างก็ต้องขอโทษผู้อ่านทุกคนด้วยค่ะ ถ้าเป็นไปได้ก็อยากให้บอกด้วยว่าควรแก้หรือปรับปรุงตรงไหนด้วยก็ดีค่ะ^^

**************************************************************** 

  เรื่อง :คุณแม่จำเป็น!! (5927)

 Rate :PG-13

หมายเหตุ:  นี่เป็นเรื่องที่สมมุติขึ้นมาไม่เกี่ยวข้องกับเนื้อเรื่องจริงแต่อย่างใดและมีเนื่้อหาเกี่ยวกับyaoiถ้าใครไม่ชอบก็กรุณาอย่าอ่านเลยค่ะ และกรุณาอย่านำไปโพสที่อื่นด้วยค่ะ

************************************

             ในยามเช้าอันแสนสดใส ท้องฟ้าที่เป็นสีครามหม่นเนื่องจากหมอกหนาที่ปกคลุมอยู่รอบบริเวณ หิมะที่ตกลงมาจากฟากฟ้าดูราวปุยนุ่นที่งดงามเมื่อต้องกับแสงอาทิตย์ที่กำลังจะโผ่ลพ้นขอบฟ้า พาเอาท้องฟ้าสีหม่นนั้นราวกับอาบย้อมไปด้วยแสงสีส้มที่ดูอบอุ่นชวนให้หลงไหล เสียงลมหนาวที่ราวกับเสียงกระซิบกรีดร้องท่วงทำนองของฤดูการ บรรยากาศของฤดูหนาวที่ชวนให้รู้สึกอยากซุกตัวเข้าผ้าห่มหนาๆซักผืนแล้วนอนกลิ้งอย่างสบายใจที่บ้าน ทั้งที่ปกติก็ต้องเป็นวันที่เรียกได้ว่าสงบสุขแล้วแท้ๆ

   แต่ทำไม.........ผมต้องโดนเจ้ารีบอร์นลากให้มาถ่างตาอ่านเอกสารจนตาแฉะแบบนี้ด้วยเล่าา!!

             ตั้งแต่วันที่ผม ซาวาดะ สึนะโยชิ ได้ขึ้นเป็นรุ่นที่สิบของวองโกเล่อย่างเต็มภาคภูมิ ทุกอย่างก็ได้เปลี่ยนไปราวหน้ามือเป็นหลังเท้า จากคนที่ทุกคนเรียกกันว่าเจ้าห่วยสึนะไหงมากลายเป็นหัวหน้ามาเฟียแก๊งแนวหน้าอย่างวองโกเล่ได้ผมก็ยังไม่อยากเชื่อตัวเองเหมือนกัน..... 

แต่ก็ยังมีอยู่อย่างหนึ่งที่ผมคิดว่ามันไม่ได้ต่างออกไปจากเมื่อก่อนเลย นั่นก็คือ..เรื่องวุ่นๆที่มักจะวุ่นหนักกว่าเก่ามาชวนให้รอยหยักสมองพร้อมริ้วรอยบนใบหน้าเพิ่มขึ้นทุกวันเล่นเอาหาครีมลดริ้วรอยกันไม่ทันเลยทีเดียว และจากที่ตาขวาของผมกระตุกมาตั้งแต่ตื่นนอน ถ้าไม่หลงตัวเองจนเกินไป

                                  ผมคิดว่าวันนี้ต้องเป็นวันที่ดวงผมจู๋สุดๆชัวร์!!!!

  ณ ปราสาทวองโกเล่

           ทางเดินที่ทอดยาวดูเหมือนไรจุดสิ้นสุดทำเอาเจ้าของร่างผมสีน้ำตาลอ่อน และดวงตาสีวอลนัทที่กำลังจะเดินเข้าห้องทำงานหลังจากพึ่งเข้าห้องน้ำเสร็จรู้สึกขี้เกียจเดินขึ้นมากระทันหัน

"มีปราสาทกว้างๆแบบไม่ต้องทำความสะอาดเองแบบนี้มันก็ดีอยู่หรอก แต่ให้เดินไปๆกลับๆแบบนี้มันก็รู้สึกเหนื่อยเหมือนกันนาา= =a" ร่างเล็กบ่นหงุงหงิงกับตัวเองก่อนจะก้าวต่อเพื่อจะไปห้องทำงานของตนและสะสางงานให้เสร็จซะที

 "โอ! รุ่นที่สิบอรุณสวัสดิ์ครับ" จางนีนิกล่าวเมื่อเห็นเจ้าของร่างผมสีน้ำตาลเดินมาแต่ไกล

"อรุณสวัสดิ์เช่นกันครับ" ร่างบางตอบพร้อมแย้มรอยยิ้มน้อยๆที่ริมฝีปากสีชมพูอ่อน

"โอ!ใช่ เกือบลืมไปเลย กระผมซ่อมบาซูก้าทศวรรษเสร็จพอดีเลย คุณช่วยเอาไปที่ห้องของแรมโบ้คุงหน่อยได้มั้ย พอดีว่าแรมโบ้คุงเค้าไม่ว่างทั้งวันหนะครับแล้วกระผมก็กลัวว่าถ้าเอาไว้ในห้องซ่อมอาวุธนี้เดี๋ยวบาซูก้าทศวรรษมันจะไปปนกับบาซูก้าย้อนวัยที่ผมพึ่งจะประดิษฐ์มา แล้วจะเกิดเรื่องยุ่งเอา" จานีนิกล่าวแล้วยื่นบาซูก้าให้สึนะ พร้อมกันกับที่สึนะรับมันมาอย่างโดยดีแล้วออกจากห้องไปอย่างสงบ

"ผมก็กลัวว่ามันจะเกิดเรื่องวุ่นเหมือนกันหนะสิครับ" แต่ก็ไม่วายแอบหงุงหงิงกับตัวเองอีกตามเคย- -*

เพราะตาขวาเจ้ากรรมมันดันกระตุกขึ้นมาอีกซะงั้น....

        แต่ทว่าตั้งแต่ตอนเช้าเลยมาจนถึงเที่ยงนิดๆทุกอย่างก็สุขสงบไม่มีเหตุการณ์อันตรายใดๆเกิดขึ้นเลยซักกะผีก ดวงหน้าหวานลอบถอนหายใจพร้อมกับคิดว่าเค้าคงอ่านเอกสารมากเกินไปตาเลยกระตุก คิดได้ดังนั้นก็เริ่มเซ็นต์เอกสารชุดที่พึ่งอ่านเสร็จ....เขาคงคิดไปเอง...ใช่แล้วว..เขาน่าจะคิดไปเองอยู่แล้วกะอีแค่ตาขวากระตุกคงไม่เป็นไรหรอก ...นะ? 

  วันนี้ยามาโมโตะกับแรมโบ้ไปจัดการสืบเรื่องบัญชีรายรับ-รายจ่ายของวองโกเล่ที่ชักจะแปลกๆขึ้นทุกที ท่าจะกลับดึก

 ส่วนคุณพี่(เรียวเฮ)ขอเวลานอกไปlสวีวี่วีอยูกับครอบครัวและศรีภรรยาที่พึ่งจะเเต่งงานกันอย่างที่เรียกว่าข้าวใหม่ปลามัน

โคลม หายไปโดยไม่บอกไม่กล่าวพร้อมทิ้งโน้ตไว้ว่าจะไปเที่ยวเล่น(?)

คุณฮิบาริ....ถามไปคงมีเฮชัวร์!!

ที่เหลื่อก็โกคุเทระคุงที่มาช่วยเข้าจัดเอกสารอยู่ห้องข้างๆ...

                 ......พอมานึกๆดูเเล้ว...ก็ไม่น่าจะเกิดเรื่องขึ้นได้นี่นา.....

  ก็น่าจะเรียกได้ว่าปกติสุขกว่าทุกๆวันที่ผ่านๆมา(ล่ะมั้งนะ?) ไม่ทันไรเสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น คงน่าจะเป็นโกคุเทระคุง

 "เข้ามาได้ครับ" สึนะขานรับ พร้อมกับบานประตูที่เปิดออก ร่างของบุรุษสองคนที่ไม่น่าจะกลับมาตอนนี้ยืนฉีกยิ้มอยู่หน้าประตู

"โย่สึนะ!/กลับมาแล้วครับวองโกเล่" บุรุษทั้งสองขำน้อยๆเมื่อเห็นใบหน้าเหวอๆของร่างเล็กผมสีน้ำตาล เป็นเชิงถามว่ามานี่ได้ไงทำงานเสร็จแล้วเรอะ  

 "งานหน่ะเสร็จเเล้วหล่ะ จับตัวคนที่ยักยอกเงินไปได้เเล้ว ส.บ.ม.ย.ห" เพื่อนรักผมดำพูดอย่างสบายๆตัดกับแรมโบ้ที่อยู่ข้างๆที่ทำหน้าประมาณว่าสบายมากซะที่ไหน

"สบายที่ไหนหล่ะตอนที่ไล่ตามพวกนั้นอยู่เค้าทำให้ผมหกล้มเเล้วยิงปืนใส่ผมด้วย"

"นั่นไม่ใช่เพราะนายสะดุดขากางเกงเองหรอกรึ "ยามาโมโตะพูดพลางฉีกยิ้มอย่างเอ็นดูซึ่งสึนะก็เห็นด้วยกับที่ยามาโมโตะพูดเพราะน่าจะเป็นไปได้มากที่สุด

"อ่ะ...อด....ทน....ไว้วว"

"อี๋ แรมโบ้อย่าร้องไห้นะ"

"555"

  และไม่นานนักก็มีเสียงร้องไห้จ้าจากห้องทำงานของวองโกเล่รุ่นที่สิบ....พร้อมกับแรมโบ้ที่ร้องไห้ออกจากห้องไปอย่างรวดเร็ว

          "ให้ตายเถอะ!เจ้าวัวบ้าเมื่อไหร่จะรู้จักโตซะที่นะ" เจ้าของผมสีเงินที่ไม่รู้เข้ามาเมื่อไหร่พูดขึ้นพร้อมอัดควันเข้าปอดอย่างหน้าตาเฉย เรื่องไม่รู้จักโตนี่ไม่เท่าไหร่หรอกแต่กลัวว่าจะมีเรื่องที่แย่กว่านั้นหละสิเออ= =a

                ..... เเละสุดยอดลางสังหรณ์ของสายเลือดวองโกเล่มักจะเป็นจริงเสมอ.....

    นี่คือเรื่องสมมุตินะ สมมุติว่ามีวัวตัวนึงชื่อแรมโบ้ที่พึ่งร้องไห้ออกจากห้องไป กลับมาพร้อมบาซูก้าที่เข้าใจผิดว่าเป็นบาซูก้าทศวรรษในมือเเละกำลังจะเหนี่ยวไก....ถ้าเป็นเรื่องสมมุติคงจะดีไม่น้อยสึนะคิดพร้อมตะโกนอยู่ในใจว่าขอให้ท่านเทพเจ้าแรมโบ้เลิกทำท่าจะยิงตัวเองทุกทีที่ร้องไห้ซะที- -...

"อี๋ แรมโบ้อย่ายิงนะ"

"เจ้าวัวบ้าจะทำให้รุ่นที่สิบหนักใจไปถึงไหน!!"

"555ของเล่นสมัยนี้นี่เหมือนจริงจังเลยน้าาา"

  เเละขอสมมุติอีกว่า... เอิ่มมเลิกสมมุติเถอะ= พวกสึนะนั้นไม่รู้เลยว่าบาซูก้านั้นคือบาซูก้าย้อนวัยที่จางนีนิประดิษฐ์ขึ้นมา และจางนีนิด้วยความสับสนจำผิดอันก็ได้ส่งบาซูก้าย้อนวัยให้กับบอสหน้าใส(ซึ่งตอนนี้เริ่มจะเปลี่ยนสีแล้ว) และแรมโบ้ก็กำลังเหนี่ยวไกอย่างเต็มสตรีม ..อนิจจาา...เรื่องมันอยู่ที่ว่าวัวตัวนั้นหันกระบอกปืนผิดด้านดันหันกระบอกปืนไปหาโกคุเทระที่อยู่ฝั่งตรงข้ามซะงั้น

  ถูกไอ้คุณรีบอร์นเอาปืนจ่อขมับทุกวัน+แหกขี้ตาอ่านเอกสารทั้งคืน ฮุ ฮุ ฮุ แค่นั้นยังแบเบาะจ้ะ

 เรื่องที่พึ่งจะรู่ว่าฮารุ กับเคียวโกะจังเป็นสาววายรึก็ง้านๆ ยังได้อ่านฟิคด้วยหละเออ

 แต่ทว่า แต่ทว่า...

   ปังงง!!!! เสียงเหนี่ยวไกราวกับเสียงตัดคอบนแท่นกิโยติน

สิ่งที่เกิดขึ้นทำเอาผู้อยู่ในเหตุการณ์ยังต้องตาค้างง!!

 

                                                                                                                             TBC.

 

 

edit @ 18 May 2009 21:44:26 by